Introductieweek 2017

Vorige week mocht ik mee naar de Ginkelse Heide in Ede. Hier was een GPS-spel uitgezet voor de leerlingen met introductieweek.

De leerlingen moesten vragen oplossen, bij elk goed antwoord kregen zij een coördinaat. Vervolgens moesten zij die opzoeken met hun mobiel. Zo werden de leerlingen van plek naar plek gestuurd. We sloten af met een gezamenlijke lunch. Ik vond het erg gezellig en volgens mij de leerlingen ook!

Advertenties

Chengdu & Beijing

Reisdag – We gingen met een slaaptrein naar Chengdu. Het was een rit van 7 uur, daarna moesten we overstappen naar een normale trein en nog 2,5 uur reizen.

Chengdu – We hebben de stad verkend, het is heel luxe (hoge gebouwen, veel lichtjes, schoon). Ook zijn we naar een operatheater geweest, dit was erg spectaculair. Om 7.30 uur (chinese tijd) stonden we bij de ingang van het pandapark. Zo vroeg omdat de panda’s dan nog actief zijn. ’s Middags deden we een middagdutje en ’s avonds gingen we o.a. shoppen en naar een park. Hier dansten de mensen, deden ze tai chi of zaten ze te genieten.

Reisdag – Om 7 uur vertrokken we naar het vliegveld, we moesten 2,5 uur vliegen. Aangekomen in Beijing, werden we opgehaald door een vrouwelijke gids. We werden afgezet in ons hostel.

Beijing – Samen met een ander gezin zijn we naar de verboden stad, het zomerpaleis, de Chinese muur, het plein van de hemelse vrede, het olympisch stadion en Sanlitun geweest. En natuurlijk geshopt. Ook was Norely jarig! Heel leuk om dit in China te mogen vieren

Reisdag – Helaas kwam er ook aan deze reis een einde. We vlogen van Beijing naar Helsinki, 9 uur. En van Helsinki naar Amsterdam. Het regende in Amsterdam, zovan welkom thuis. 😉

 

Fengcheng & Xiushan

Reisdag – Na een reis van 10 uur (busje, trein, busje), kwamen we aan in een 4-sterrenhotel in Fengcheng. We hadden een hele gezellige gidse en driver.

Fengcheng – We hebben rijstoogst gezien op het platteland, geshopt met maar liefst 7 mensen (geen aanrader), we zijn naar Norely haar kindertehuis geweest, we hebben een wensballon de lucht in laten gaan. Ook hebben we de pleegfamilie van Norely ontmoet, dit was voor ons een grote verrassing! Een bijzondere en emotionele gebeurtenis. We hebben met z’n allen geluncht.

Het hotel was prima, helaas zaten er vlooien in bed waardoor Norely en ik volledig onder de beten zaten. Littekens zijn fijne aandenkens, #not.

Reisdag – Na weer een reis van 10 uur, ook in een 4-sterrenhotel aangekomen. Deze had twee grote zwembaden. Ik sprak een meisje, Lily, haar zus trouwde die volgende dag en gaf het feest in het hotel!

Xiushan – We zijn naar Eloise haar kindertehuis geweest, dit was een bijzondere ervaring. Na dit bezoek zijn we hoog de bergen in gereden (45 haarspeldbochten), het was er prachtig! We zijn naar een nailstudio geweest, zijn naar de stad geweest, ’s avonds naar een park, en naar een supermarkt waar wel 500 mensen tegelijk waren!

Sanshui & Yangshuo

Reisdag – Op woensdag 5 juli ging de wekker om 6.00 uur af. Na een lange reis, inclusief tussenstop in Helsinki, kwamen we om 7.30 uur 6 juli (lokale tijd China = 6 uur later dan in Nederland) aan in Guangzhou. Het was erg warm en benauwd en we hadden een jetlag, even wennen dus! We werden opgehaald door een gids op het vliegveld, en reden een uur naar het hotel (Hengfu Starworld Hotel, Foshan) in Sanshui.

Sanshui – We zijn 4 dagen in Sanshui gebleven. Dit is de plaats waar ik vandaan kom. We hebben deze dagen veel getoerd, platteland en van de stad gezien. Ook zijn we naar het tehuis gegaan waar ik 9 maanden heb gewoond. Ik heb de vrouw die mij toen heeft verzorgd ontmoet, dit was erg speciaal! Ze zei dat ik niet veel ben veranderd 😉 We kregen een rondleiding door het tehuis, er wonen nu nog een aantal bejaarden en 53 kinderen met een (geestelijke/lichamelijke)handicap. Daarna hadden we een gezamenlijke lunch met de hoofden van het tehuis en onze gids en driver. Na de lunch reden we naar de plek waar ik gevonden ben, dit was ook een uur (hobbelig) rijden. Bij het bejaardentehuis waar ik bij de poort gevonden ben, kwamen binnen no time 15 bejaarden naar buiten. In mijn omgeving waren veel mensen ook erg klein, dit bestond alleen maar in mijn fantasie.

Op 8 juli was mijn verjaardag, in de stad waar ik 9 maanden heb gewoond. Zeer bijzonder! Deze dag werden we aangesproken door Jenny, Chinees meisje dat goed Engels spreekt doordat zij naar de Universiteit gaat. Zij wilde graag Engels oefenen. We zijn met haar en haar hele gezin en neefje en nichtje naar een park geweest. Het regende heel hard……….. ’s Avonds gingen we naar een heel bijzonder restaurant. Je kon namelijk vis kiezen die nog leefde, en later werd geserveerd. Hetzelfde geldt voor schildpad en kip. Ik werd spontaan vegetariër.

Reisdag – Op 9 juli reisden we naar Yangshuo. We gingen met de trein, dit gaat heel anders dan in Nederland. Het station heeft 3 verdiepingen (ongeveer 3 keer Utrecht Centraal). Nadat we door een douane heen waren, compleet gescand waren, een uur hadden gewacht in een drukke ruimte, moesten we 2,5 uur reizen. Iedereen at noodles, er is een heetwatertap in de trein. Dit was een droom voor mij die uitkwam.

Yangshuo – Aangekomen in gastenhuis The Giggling Tree, ontdekten we de omgeving, plonsden we in het zwembad, genoten we, connecten we. Er waren veel Nederlanders, dit leverde erg leuke gesprekken op.

We volgden een kalligrafie cursus, gingen met de fiets naar de stad, maakten een fietstocht (eerder mountainbiketocht) van 3,5 uur, in ongeveer 40 graden in de volle zon. We liepen over het platteland tussen het Karstgebergte, beklommen de berg naar Moonhill, plukten we theeblaadjes en hadden we een theeceremonie. Ik heb erg genoten van alles wat we hebben gedaan. Vooral van de goede airco in onze kamer!

Ben je doof ofzo?

Vroeger antwoordde ik vaak met  “Huh, wat zeg je?” op iedere vraag die iemand mij stelde, dit vond vooral mijn moeder niet echt chill. Ze nam mij mee naar de KNO-arts en er bleek iets kapot te zijn in mijn slakkenhuizen. Daarom draag ik vanaf mijn zesde (=12 jaar lang) gehoorapparaten. Links heb ik 30% gehoorverlies en rechts 35%.

Op de basisschool droeg de juf een soort ketting en ik moest zogeheten ‘klompjes’ achter mijn gehoorapparaten klikken. Hierdoor hoorde ik de stem van de juf heel dichtbij, alsof ze naast mij zat. Later mocht ik de ketting en de klompjes inruilen voor een ketting met een soort van Nokia en modernere klompjes. Ik kon de lessen volgen vanaf de wc, ideaal en hilarisch. Toen ik op de middelbare school zat, werd die hoortechniek een gedoe. Ik moest aan het begin van iedere les die Nokiaketting afgeven en ook weer mee terug nemen. Hier ben ik mee gestopt toen ik een nogal hard pratende Duits lerares kreeg.

Om de 5 jaar mag ik nieuwe gehoorapparaten kiezen. Dit jaar heb ik voor ultra hippe gekozen. De verzekering betaalt nu nog en ik vind het onzin vind dat ouderen met een super hip dingetje in lopen en ik met een super groot ding.

Helaas kan ik geen oortjes bij mijn gehoorapparaten in doen. Daarom zet ik de muziek ook altijd extra hard, om die 30% weer op peil te krijgen 😉 Ik moet eigenlijk mijn gehoorapparaten in zo’n bakje doen maar… we zullen het maar houden op puberaal gedrag. Ik ben vorige week mijn rechter gehoorapparaat verloren op de weg naar huis op het station, want muziek. Gelukkig ben ik nu nog minder jarig en hoef ik alleen mijn eigen risico te betalen, de volgende keer kost dit grapje mij €800 Ö!

Ik ben dus gehandicapt, je ziet het alleen niet goed (meer want hippe gehoorapparaats!). Resulteert in hele leuke reacties van mensen die ik al langer ken “HUH, wat zijn da.. ooh lache, wist niet dat je die had!”

 

Maltaa

Samen met de tweedejaars RA, BA en SEC zijn wij een midweek naar Malta geweest.

Rond 5.30 uur ging de wekker om de trein van 6.56 uur te halen. Eenmaal op Schiphol aangekomen en wanneer iedereen gearriveerd was, checkten we gezamenlijk in. Daarna was het alleen nog maar een kwestie van wachten voordat we mochten boarden. Ik houd van vliegen, anderen wat minder, voor sommigen was het zelfs hun eerste keer! We kregen een broodje met pesto en olijven tijdens het vliegen.

3 Hours later… nadat we allemaal onze eigen koffers terug hadden, kregen wij een ESE envelop. Dit is een taalschool in Malta. Ook moesten wij op de foto, werd niet erg gewaardeerd na een vlucht. Na de foto en enveloppen uitdeelsessie bracht een bus ons naar het hotel, ongeveer een halfuur rijden. Het viel op dat Matla nogal geel is.

Eindelijk waren we bij het hotel, we kregen uitleg over de regels en de kamerpasjes uitgereikt. De kamers waren luxe, een eigen badkamer, tv, temperatuur regelaar en balkon! Wat wil een mens nog meer? Ja, Wifi, dat was niet op alle kamers, helaas. Maar, wij mochten niet klagen! Want het hotel heeft maar liefst 3 zwembaden, 3! Als avondeten hadden we een buffet, met o.a. pizza, pasta, salade, taart en ijs.

’s Avonds gingen we uit in Paceville, een gezellig uitgaansstadje! Wist je dat Malta een party island is? Ik ook niet. Ons ontbijt bestond ook uit buffet, maar dan met broodjes, scrambled egg, fruit en yoghurt.

Wat hebben we nou allemaal gedaan behalve uitgaan? We zijn naar Valetta geweest, dit is de hoofdstad van Malta. Onder leiding van een gids liepen we door de stad. Ook kregen we een film te zien waarin de hele geschiedenis verteld werd. 2 dagen achter elkaar kregen wij 3 uur (!!) Engelse les (per dag). Mijn klas, secretarieel, kreeg les van David. Een man van 72 die les geeft met passie. Vlakbij het hotel zit een mini supermarktje waar iedereen de nodige voorraden haalde. We zijn ook naar ‘Blue Grotto’ geweest, dit was ontzettend mooi! 20 minuten op een bootje door de grotten, het was gewoon fantastisch. Na een filmpje over de geschiedenis over de tempels, hebben wij deze ook bezocht. Met een groepje vertrokken we ’s avonds naar een restaurantje verderop (het was een half uur lopen).

Omdat we met school gingen moesten we natuurlijk ook wat educatief’s doen. Daarom vertrokken alle klassen apart naar een bedrijf. Wij kregen een rondleiding door de San Anton school. Op deze school zitten kinderen van 6 maanden tot en met 16 jaar. Bizar! Het was heel interessant om de sfeer te proeven. We liepen op een gegeven moment tussen de kinderen. Die dag hebben we ook heerlijk aan een mini strandje gelegen.

Maar aan alles komt een einde. Om 4.00 uur werd iedereen verwacht in de lobby. We kregen zelfs een wake up call van de receptie. De hele reis werd er geslapen.

Eenmaal bijgeslapen kunnen we, hopelijk allemaal, terug kijken op een mooie week!

Why am I like this?

We hebben allemaal van die periode’s in ons leven waarin alles of heel goed gaat, of heel slecht. Misschien een combinatie daarvan waar je gek van wordt?!

Ikzelf ben meestal vrolijk. Mensen vragen vaak “Hoe doe je dat? Zo vrolijk zijn. Dat wil ik ook!”. Nou, zo ben ik gewoon haha ik weet ook niet waar ik al mijn energie vandaan haal. Soms lach ik om een actie die ik 2 sec daarvoor heb uitgevoerd en dan denk ik “Why am I like this?”. En nee, ik ben niet altijd vrolijk. Niemand is altijd vrolijk. Het lijkt vaak zo om de pijn te verbergen. Te verbergen hoe het ècht met ons gaat. Als we met iets zitten lachen we er vaak overheen “Fake a smile and move on”. Dan willen we heel graag dat er iemand vraagt naar hoe het ècht met ons is. En dat we het dan pas kunnen vertellen. Dit, serieus, mensen. Zouden we echt vaker moeten doen. Vragen hoe het ECHT met een ander gaat. Mensen hebben vaker een pokerface dan je denkt. Vaak zullen ze dan ontkennen en later / of in huilen uitbarsten.

En soms heb je van die momenten dat alles teveel wordt. Ik heb eigenlijk altijd wel wat te doen. Hier chillen, dan daar chillen. Nooit echt momenten voor mezelf. Behalve als ik blogs schrijf of op de wc zit haha! Maar soms merk ik dat het teveel is, al die chillings. Ikzelf vind het dan ook heel moeilijk om toe te geven dat ik daadwerkelijk ook op het randje zit. En toch, haal ik elke keer energie ergens vandaan om toch maar weer een feestje te bouwen. Niet dat dat erg is, feestjes bouwen. Ik ben altijd in voor een feestje! Oh en soms heb ik van die periode’s, dan heb ik een nieuwe serie of Youtuber ontdekt (Youtuber Liza Koshy is mijn humor in persoon, serieus. kijk haar video’s. Het is totaaaal niet verslavend. 😛 ) En dan houd ik er echt van om alleen op de bank een netflix of youtube marathon te houden. Het liefst met Ben & Jerry’s cookie dough voor mij alleen.

Al met al. You’re OK. Praat over je gevoelens met anderen, het is een opluchting om het te delen met iemand. Het is niet erg als je baalt van jezelf. Ook jij komt er wel 😉

Ik heb nog nooit zo’n soort blog gepost. Ik hoop dat het gewaardeerd wordt. Via sociale media hoop ik soms ook een boodschap mee te geven 😉